Babbemmm Ablaların güzeli (Meleğim)

 

Ben Babbemle nasıl tanıştığımızı ve nerelerde ne şekilde ve nasıl aktiviteler yaptığımızdan vede sanal alemde paylaştıklarımızdan bahsetmiycem

sevgili dostlar, bu yazı başka bir yazı, bu yazı koca ömürler yaşamış insanların yaşamına girebilecek ender insanlara ithaf edilebilecek türde

bir özlem yazısı, bir hasret ve bir vefa yazısıdır.

            Kısa bir dönem tanışma güzelliğine nasip olsakda aslında ben Babbemim erkek hali, Babbemde benim kadın halimdi, kanımca 

bu kadar güzel kaynaşabilme ve yüreklerimizi boşaltabilme ve bu yüreklerde barındıralan özlem ve hasretlerin aynı şekilde çakışmasını

başka bir şekilde ifade etme imkanım olmasa gerek.

Zaman zaman dertleşmemiz esnasında aynı anda aynı şeyleri yazabilme ve düşünebilme ve düşündüklerimizide aynı anda ifade edebilme imkanını

kaç kişi bulabilir Allah aşkına, işte ben bunu bu güzel Ablasında yaşayan bir insan olarak kendimi şanslı addeden ve bu güzel insanın yüreğinde 

barınan muhteşemliklere şahit olan bir can olarak, bu güne kadar öğrenebildiğim kadarıyla, imkanı olmasada kelimelerim kifayetsiz kalsada dilim

döndüğünce kalemin yazdığınca yüreğimdeki dostu,yüreğimdeki örnek insanı vefakar,cefakar ve fedakar  Melek ablamın o muhteşem kişiliğini

ve yüreğini sizlerle paylaşmaya çalışacağım.

     İnsan ömrüne canını dahi verebilecek samimiyette gerçekden hiç bir şek ve şüpheye düşmeden dostu için canını verebilecek kimvar diye

sorulduğunda tereddüde ve saniye dahi beklemeye hacet hissetmeden ben varım diyebileceğin bir dostunun olmasını istemezmi!!! elbette ister ve benim

melek ablam işte bu tür dostlardandı, karanlık gecelerden sabaha çıkdığında ruhunun ve muhteşem yüreğinin güzellikleriyle aydınlanma iklimine geçiş,

hüzün bulutları karalar bağlamışken ruhumda,dertlerle yoldaşlığımda,sevginin varolduğu diyarlarda sevgisizlikle yüzleşen bir yüreğe su serpen ve her

defasında umut veren bir can oldu, yıllarını çoraklaşmış bir yüreğe mahkum eden ve bu çorak toprakların yerşeremiyeceğine inanan bir cana nasıl

yeşertilebileceğini,bakımını ve nadasını öğreten yaşam mimarı gerçek bir öğretmen olan bitanecik can dostuma duyduğumu özlemi ifade etmeme hacet

olmasa gerek, yazımın özünde bu yatıyor Gönül dostlarım.

  

     Farkında olmasakda bazan hastalığımızın bizlere şifa olabileceğini hiç düşündükmü? Beden hastalanır ruh şifa olur. İşte benim meleğim

ruhunu şifaya taşıyabilme meziyetini geliştirebilmiş ender bir şahsiyetti,öyleki kendisi mutlu olmak istiyor ise mutlaka birilerini mutlu etmeli

ve o mutlulukla ancak kendini mutlu,memnun ve huzurlu addeden nadide bir varlık, öyleki bu anlamda neyi ne zaman ve ne şekilde yapması gerektiği

hususunda öyle bir zarif davranırdıki siz ne olup bittiğine vakıf olmadan meleğim ruhunuza inmişdir ve çözümleri tek tek sıralamışdır. 

     Sözümüzün ağır geldiği sözü taşıyamıyacak anlar vardır,yeryüzünün şahitliğinde bir sözün seyrusefer yolcululuğunda canının sızım sızım

sızladığı bunca hasrete bunca beklemelere istinaden dosdoğru yolda,doğru arkadaşınla menzile adanmalıydı bu dostluk.Sonra neden hayıflandım

kendime,ben ablamın yüreğine geç kaldım,bu muhteşem yüreği neden daha önce tanıyıp ruhunda saklamış olduğu hazinelerinden daha uzunca faydalanma,

aydınlanma imkanını elde edememenin hıncını alırcasına kendime hayıflandım, insan hiç hasta olmasına sevinirmi, İşte ben bu muhteşem insanların ruhunu

güzelliğe açmış ve adamış olan bir anne kuşun yavrularını beslerken gagalarını açması nasıl bir görüntü ise bizlerinde birbirine yüreklerimizi açmamız

aynı güzellik olsa gerek.

Sitenin kurucusu Sevgili Serap'a teşekkür etmeden geçemeyeceğim. (Bizlerin, Gönül dostlarının tanışmasına vesile olduğu için)

Meleğime yazmış olduğum şiirden bir dörtlük.

Sen verimli toprağım, bitmeyen sevgi tohumum.                     

Sen bal arısı, çiçeklerden gönüllere merhem.

Sen engin ırmak, yanan yüreği serinleten.

Sen nur yüzlüm,meleğim,can dostum,Babbemm.

 

Hastalığının her anında ve her alanında muhteşem yaşama sevincine şahid olan bir dostu olarak her zaman Ailesini dostlarını kendinden daha çok

düşünmüş onlarla kah sevinmiş kah sa üzülmüş ama yaşamının 48 yılını bir çok imtihanlarla hemdem eylemiş,yaşam fırınının her derecesinde ve her

katında ayrı pişirimlere muhatap olmuş muhteşem abide bir şahsiyet.

Kalbimin bir yeri sızı,bin yeri kırık ağlarım; ağlasamda bir köşede insanım,elbette çok sevdiğini gözünde, ruhunda,yüreğinde canlandırdığında

vede yokluğunu her zerrende en derin bir şekilde hissettiğinde burnunun direği sızlayıp dolmazmı,özlemezmi iz bıraktığın bu can seni

Benim Melek ablam Rahmetin gözbebeğinde gözde olursun inşallah.

Şimdi Ablam Beyaz Kanatlar sardı vucudunu,Melekler aldı götürdü naif ruhunu,

Hoşçakal meleğim,

Hoşçkal ablammmm,

Hoşçakal dostum benim...

Teşekkür:: Ömerime,Huriye ablama,Mustafa abime  Ve tüm ailesine. Güzel dostuma Göstermiş oldukları örneği çok az görülebilecek bakım.sevgi,

özen ve ihtimamdan dolayı,Fırsat buldukça yanlız bırakmayan gönül dostlarımızdan Meral ablam ve Neşe hanıma ve vakıf olamadığım bir çok gönül

dostuna çok teşekkürler ederim.

 

Dostun Dostuna Özlemi

Aydın Yavuz.